Iznimno su živopisni ornamenti tkanih predmeta koje pronalazimo na području Imotske krajine. Pretežno nailazimo na geometrijsku ornamentiku sačinjenu od rombova, trokuta, traka u cik-cak ritmu… Svaki oblik ima svoju boju, one ih odvajaju, najčešće tako što su boje slagane po principu kontrasta (tople-hladne, kromatske - akromatske, svijetle-tamne). S druge strane, forme uzoraka svojim konturama  se poput elemenata slagalice vezuju u jednu cjelinu.

Tome osobito pridonosi česta pojava “stepenastih” kontura, pomoću njih se geometrijski oblici međusobno povezuju svojim istaknutim, odnosno, uvučenim dijelovima. Kompozicije su strogo simetrične. Najčešće su u pitanju centralne kompozicije. Ponekad se radi o nizu koji ima kompozicijsko središte u sredini, a katkad je u pitanju svega par elemenata, najčešće stepenastih rombova. Centralna kompozicija ne javlja se u slučaju nizova cik-cak traka, oni se u pravilnom ritmu protežu od početka do kraja površine, pa djeluju kao dio nekog beskonačnog niza koji se tek jednim dijelom “događa” na površini tkanine. Veličina oblika je najčešće ujednačena, osobito kad su u pitanju nizovi. U nekim naglašeno centralnim kompozicijama javlja se pravilan i harmoničan ritam rasta, odnosno, smanjivanja oblika. Veličina i oblik uzoraka najčešće su srodni, dok su im boje kontrastne, s tim da su međusobno postavljene boje po svojim vrijednostima katkad suprotne, a katkad komplementarne. Ponavljanje (oblika) i opreke (boja) dva su temeljna principa na osnovu kojih nastaje vrlo pravilan i pregledan ritam izmjene oblika, boja i veličina. Oblici i veličine su simetrično komponirani po principu zrcala - ritam lijeve strane površine tkanine poklapa se s ritmom desne strane. No, ponekad ne postoji takvo zrcalno poklapanje u rasporedu boja. Tako, na primjer, jedna strana površine tkanine može završiti s akromatskom bojom, a druga sa kromatskom. To unosi stanovit nesklad u predvidljivo ponavljanje geometrijskih oblika. Na taj način se repeticija i diskord, odnosno ponavljanje i nesklad, komponiraju u harmonične odnose ugodne oku. Taj osjećaj ugode tvore naoko jednostavne kompozicije koje su istodobno stabilne i dinamične, kontrolirane i razigrane.